Publikujemy link do artykułu Marcina Błaszczyka opublikowanego na portalu "Creare Aude" w którym autor  przybliża mało znany EPIGRAM autorstwa Piotra Sienkiewicza wydany 17 sierpnia 1687 roku. Jest on dedykowany księdzu Jackowi Bryszkiewiczowi – prepozytowi klasztoru w krakowskim Zwierzyńcu.. Link tutaj

Autor zaprasza do dokonania  specjalistycznego przekładu łacińskiego epigramu o św. Jacku na język polski, wymagającego kompetencji filologicznych, znajomości kontekstu historyczno-hagiograficznego oraz wrażliwości literackiej. Znany czas i miejsce powstania utworu ułatwiają rzetelną analizę i interpretację.

Komentarz redakcyjno-historyczny

Końcowa, osiemnasta zwrotka poematu ma charakter wyraźnej modlitwy błagalnej za Polskę, ukazaną jako ojczyznę zagrożoną zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie oraz pozbawioną skutecznej pomocy ludzkiej. Autor zwraca się do św. Jacka Odrowąża jako do Ojca i Wodza Ojczyzny, przywołując jego szczególną więź z narodem oraz rolę duchowego obrońcy Polski. Wymowa ta pozostaje w bezpośredniej zgodności z oficjalnym zatwierdzeniem w 1686 roku tytułu „Patrona Królestwa Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego ” dla św. Jacka, które nastąpiło niespełna rok przed powstaniem utworu.

Portal www.jacek.iq.pl wielokrotnie podejmował i konsekwentnie artykułował postulat ponownego uznania św. Jacka Odrowąża za patrona Polski, wskazując na historyczne precedensy, źródła literackie i hagiograficzne oraz aktualność tej idei w kontekście współczesnych zagrożeń. Osiemnasta zwrotka poematu stanowi jedno z najmocniejszych świadectw, że taki tytuł nie był jedynie późniejszą tradycją, lecz wyrastał z żywego doświadczenia religijnego i narodowego epoki.
Był to czas chwały oręża polskiego, zwieńczony zwycięstwem Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w 1683 roku, przypisywanym przez króla wstawiennictwu św. Jacka Odrowąża i Matki Bożej Częstochowskiej, po którym jednak – w perspektywie historycznej – nastąpił dramatyczny zwrot dziejów, prowadzący w XVIII wieku do pierwszego rozbioru Polski.