W perspektywie historycznej czasów w których żył Jan Matejko, św. Jacek był jedną z najważniejszych postaci trzynastego wieku, ilustrując wydarzenie o wielkim znaczeniu dla losów narodu, jemu powierza przewodnictwo pogrzebowej Mszy Świętej po bitwie pod Legnicą
. ....W trumnach zwłoki Henryka śląskiego - Wielkiego Mistrza Poppona V. Ostierna i Bolesława morawskiego, nad nimi sztandary z godłami dzielnic Polski. Św. Jacek Odrowąż odprawia nabożeństwo - usługuje mu błog. Czesław. Biskupi: krakowski Prandota, wrocławski Tomasz i arcybiskup gnieźnieński Fulko - odmawiają modlitwy nad zmarłymi. Cały obraz oddaje tę chwilę żałobnego nastroju i rozpaczy. Św. Jadwiga śląska, matka Henryka - leży krzyżem. Żona jego, Anna, z dziećmi klęczy pochylona pod ciężarem żalu. Konrad Mazowiecki, przyszły burzyciel spokoju wśród krewniaków, stoi oparty o balustradę, przy nim opłakuje śmierć syna Klemens z Ruszczy, kasztelan krakowski. W stallach święte: Gertruda, Salomea i Bronisława - a po stopniach stall schodzi młody Przemysław przyszły Odnowiciel Polskiej Korony... cytat ze strony Pana dr Zbigniewa Halat
Po 9 kwietnia 1241r, zanim Jacek Odrowąż przybył do Legnicy na pogrzeb, ubiegł przed Tatarami z Kijowa, było to w grudniu lub listopadzie 1240 (opis zniszczenia Kijowa tutaj ), zabrał ze sobą posążek Matki Bożej i Monstrancję. Ocalał w cudowny sposób (opis cudu tutaj ). Podążał przed Tatarami powiadamiając miasta o nadejściu mongolskich wojsk, tak, aby ludność mogła się ewakuować. Tatarzy w szybkim marszu wyprzedzili go, Jacek ukrył się przed nimi we Lwowie, na słynnej Jackowej górze tutaj 
Zdążył zawiadomić Sandomierz i Kraków, aby mogły przygotować się do obrony.

W tytule obrazu użyto nazwy miasta Legnica

dzieje_cyw_05